Moje bazgrojki - 19.03.2017

Czas i ludzie - jedna wielka zmienna
 
Tak w sumie to nie wiem
Ile godzin zmarnowałam marząc o niebie
Ile okazji minęło niewykorzystanych
A teraz to nie niebo lecz piekło
Otwiera przede mną swe bramy

- Nienormalna

Moje bazgrojki - 13.03.2017

Sztuka życia

Siedzę na ulicy, pusta droga
Tylko ptaki dookoła.
Mam dość życia w złości,
Myślę jak zaczerpnąć tu miłości.
Lecz miłości ciągły brak,
Gdzieś w oddali przelatuje zagubiony ptak.
Ciągła wrogość, w głowie zamęt straszny,
Wraz twarzy stale kwaśny.
Brak odwagi, brak pociechy;
Z życia ciągły brak uciechy.
Ptaki ciche, a ja sam
Pośród złości i wrogości trwam.

- Nienormalna

Moje bazgrojki - 10.03.2017

Chwila zwątpienia każdego zmienia

Życie jak proza.
Na tym się kończy moja poezja,
Która i tak nic nie zmienia.
W życiu wciąż te same pustki.
Brak stałego dopływu gotówki.
Brak szczęścia, miłości
I z życia radości.
Czy ktoś może zakończyć ten ciągły pościg?
Szczęścia nie ma,
Miłość nie istnieje
Więc nawet radować się już nie ma z czego.
To wszystko jest do niczego.

- Nienormalna