Chwila zwątpienia każdego zmienia
Życie jak proza.
Na tym się kończy moja poezja,
Która i tak nic nie zmienia.
W życiu wciąż te same pustki.
Brak stałego dopływu gotówki.
Brak szczęścia, miłości
I z życia radości.
Czy ktoś może zakończyć ten ciągły pościg?
Szczęścia nie ma,
Miłość nie istnieje
Więc nawet radować się już nie ma z czego.
To wszystko jest do niczego.
- Nienormalna
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz